Gdy jelita chorują

Masz drażliwe jeslita czyli IBS? Przeczytaj ten tekst uważnie do końca.

Co to jest IBS? IBS to skrót od Irritable Bowel Syndrome, czyli angielskiej nazwy zespołu jelita drażliwego. Schorzenie ma wiele nazw. IBS jest jedną z nich. Podobnie jak ZJN – to skrót od zespołu jelita nadwrażliwego. Bóle brzucha, wzdęcia, biegunki albo uciążliwe zaparcia, gdy masz takie objawy, prawdopodobnie cierpisz właśnie na zespół jelita drażliwego. Jest to bardzo poważna choroba, której pod żadnym pozorem nie można zlekceważyć. Zespół jelita nadwrażliwego jest także jedną z najczęściej spotykanych chorób układu pokarmowego. Schorzenie to rozpoznaje się u około 20 procent ludzi, najczęściej chorują kobiety. Jakimi środkami leczyć to schorzenie, by skutecznie wyleczyć wrażliwe jelita? I czy w ogóle jest to możliwe?

O wrażliwych jelitach słów kilka

Pierwsze opisy wszystkich dolegliwości, czyli zdefiniowanie choroby jelita nadwrażliwego pojawiły się w 1830 roku. Jednak ponad 130 lat później w 1962 roku powstał pierwszy, naukowy opis tej jednostki chorobowej. Definicję zespołu jelita nadwrażliwego podano po raz pierwszy podczas międzynarodowego zjazdu ekspertów, który miał miejsce w Rzymie w 1999 r. Podczas kongresu stwierdzono, że zespół jelita drażliwego to złożone zaburzenia podstawowych funkcji jelit. O chorobie można mówić wtedy, gdy przez co najmniej 12 tygodni (trzy miesiące) pojawiają się problemy z wypróżnieniami. Osoby cierpiące na to schorzenie uskarżają się na zmiany rytmu i konsystencji wypróżnień, czyli raz mają uporczywe zaparcia, innym razem cierpią na silne, odwadniające biegunki. Problemom z wypróżnieniami towarzyszą nieprzyjemne wzdęcia, a także uczucie wypróżnienia, które nie zostało dokończone. Przyczyny pojawienia się tej choroby nie są do końca znane. A w związku z tym, że podstawowe objawy są podobne i występują w wielu innych schorzeniach układu pokarmowego, należy wykluczyć inne choroby. I nigdy nie można tych objawów lekceważyć, ponieważ mogą zwiastować śmiertelne zagrożenie, jakim są nowotwory, zapalenia jelit, nieżyty i inne. Pacjenta należy więc bardzo dokładnie zdiagnozować zanim wyda się opinię. Zespół jelita nadwrażliwego jest wywołany tylko i wyłącznie zaburzeniami pracy jelit. Nie jest za to odpowiedzialna ani budowa anatomiczna, ani ewentualne guzy lub inne schorzenia jelit. Nie mają też na chorobę wpływu nieprawidłowości biochemiczne. Chorobę leczy się farmakologicznie, pomaga też psychoterapia oraz odpowiednio ułożona i dostosowana osobno dieta do każdego przypadku.

Ile osób i kto choruje?

Statystyki pokazują, że na ZJD cierpi ponad 100 milionów osób, czyli około 20-30 procent populacji ludzi dorosłych zamieszkujących kraje Ameryki Północnej i Europy. Zgodnie z tym danymi, można by sądzić, że choroba dotyka tylko mieszkańców krajów wysokorozwiniętych. Jednak tak nie jest. Przykładem mogą być Chiny. Tutaj na zespół jelita nadwrażliwego cierpi tyle samo osób, co w Europie. Choroba atakuje częściej kobiety niż mężczyzn. Około 80 procent wszystkich pacjentów stanowią panie. Chorują także dzieci i młodzież. Warto zauważyć, że to schorzenie jelit jest jedną z najczęstszych przyczyn nieobecności w pracy. Chorzy bowiem czują silne osłabienie i dyskomfort z powodu problemów z wypróżnieniami, wzdęciami, gazami i niekiedy na tym tle pojawia się depresja, która wyzwala lęk przed miejscami publicznymi oraz podróżowaniem.

Objawy: Jak zachowują się wrażliwe jelita?

Pacjenci, których dotyka zespół jelita drażliwego cierpią na silna skurcze i ból brzucha. Mają trudności w wypróżnianiu się. Problemem są uporczywe zaparcia, które mogą pojawiać się na przemian z biegunkami. Bardzo często w kale pojawia się śluz. A tym wszystkim problemom towarzyszą wzdęcia, gazy, mogą pojawić się nudności i nawet wymioty. Dodatkowym objawem jest zgaga. Wszystkie te objawy nie muszą występować razem. Mają też różne nasilenie. Warto poznać cechy szczególne IBS.

Bóle brzucha. Typowe bóle brzucha nie pojawiają się o określonych porach ani w określonych sytuacjach. Mogą być bardzo silne lub słabsze. Podobnie jest z częstotliwością, z jaką występują. Niektórzy pacjenci wręcz uskarżają się na ich przewlekłość. Inni mają nawroty boleści brzucha, a jeszcze inni chorzy odczuwają tylko niewielki dyskomfort. Ból brzucha u chorych na zespół jelita wrażliwego może być ciągłym, tępym pobolewaniem. W takich przypadkach występują ataki bardzo ostrej kolki. Ból brzucha pojawia się w lewym dole biodrowym. Jest to najczęstsze miejsce jego występowania, co nie oznacza, że w innych miejscach brzuch nie może boleć. Ból występuje przede wszystkim po posiłku. I jak twierdzą pacjenci, znika po wypróżnieniu.
Wypróżnienia. Prawidłowe wypróżnienia występują maksymalnie trzy razy dziennie. Za prawidłowe uważa się również minimum trzy wypróżnienia w tygodniu. Wypróżnienia powinny się odbywać bez skurczy, nie powinien im towarzyszyć ból, a tym bardziej w stolcu nie może pojawiać się ani śluz, ani krew. Przy zespole jelita drażliwego występuje zaburzenie naturalnego rytmu wypróżnień. Przede wszystkim pojawiają się biegunki. Chory może cierpieć na silne i długotrwałe zaparcia. Albo też na przemian mogą u niego pojawiać się biegunki z zaparciami. Biegunka w tej chorobie ma charakter licznych wypróżnień z niewielką ilością stolca, który zawiera śluz. Pojawiają się najczęściej bezpośrednio po posiłku. Nawet tak liczne wypróżnianie się najczęściej nie przynosi pożądanego efektu. Chorzy bowiem uskarżają się na ciągłe parcie na stolec. Ilość wypróżnień rośnie podczas okresu miesiączki u kobiet i zdecydowanie się zwiększa, gdy chorego boli brzuch.
Wzdęcia. Nieprzyjemnym oraz stwarzającym sytuację dyskomfortu objawem są wzdęcia brzucha i częste gazy. Gazy i wzdęcia dokuczają chorym osobom przede wszystkim w ciągu dnia. Dodatkowo chorzy uskarżają się na burczenie w brzuchu i uczucie przepełnienia. Dyskomfort jest tak duży, że powstaje wrażenie uwierania i zbyt małych ubrań.
Inne objawy. Poza typowymi objawami jelitowymi chorzy uskarżają się na senność, bóle głowy o charakterze migrenowym oraz bóle pleców podobne do typowego zapalenia korzonków. Chorzy na zespół jelita drażliwego mogą oddawać częściej mocz. Czują też nieprzyjemny smak w ustach. Pojawia się bardzo często choroba lokomocyjna, a u kobiet występują problemy z regularnym miesiączkowaniem. Ważną wskazówką do prawidłowej diagnostyki tej choroby jest ustępowanie jej wszystkich objawów w nocy, zwłaszcza podczas snu. Chorzy również nie chudną, mimo przewlekłości choroby. Schorzenie nie wywołuje także gorączki i dreszczy.

Przyczyny: Dlaczego jelita stają się wrażliwe?

Na to pytanie nauka nie daje jednoznacznej odpowiedzi, a wręcz śmie twierdzić, że przyczyny choroby nie są znane. Naukowcy problem upatrują w zaburzeniach funkcjonowania jelita, twierdzą ponadto, że ogromny wpływ na chorobę i jej rozwój ma stosowanie nieodpowiedniej diety. Niektórzy łąćzą przyczyny ZJD z przyczynami wywołującymi chorobę Crohna Ważne są także tutaj czynniki psychologiczne i psychospołeczne. Najnowsze wyniki badań wskazują, że osoby, które zapadają na zespół jelita wrażliwego, mają bardziej delikatne i ruchliwe jelita. Poza tym mięśnie ich jelit są bardziej podatne na stymulację i reagują ostrymi skurczami. Przy takich jelitach wystarczy wystąpienie poważnego i długotrwałego stresu i niemal natychmiast pojawiają się objawy pasujące do zespołu wrażliwych jelit. Wielu pacjentów cierpiących na tę chorobę ma objawy depresji. Wielu cierpi na niepokój, odczuwa dyskomfort i strach. Wielu chorych nie potrafi sobie odpowiednio radzić z trudnymi sytuacjami, jakie mają miejsce w życiu każdego człowieka. Nie wiadomo jednak do końca, czy taki stan psychiczny jest wynikiem, czy objawem tego schorzenia jelit. Jedną z prawdopodobnych przyczyn wystąpienia choroby są także częste infekcje przewodu pokarmowego, wyjałowienie jelit w trakcie przyjmowania antybiotyków, zabiegi operacyjne jamy brzusznej oraz nieprawidłowa, uboga w błonnik dieta. Choroba występuje u osób, które jedzą tłuste potrawy, piją dużo kawy i herbaty, nadużywają alkohol, unikają jedzenia warzyw oraz u tych, którzy lubią dużo jeść, czyli przejadają się.

Badania naukowe takie jak to oraz to i ta praca łączą tą chorobę z wysokim poziomem stresu i lęku.

Jak zdiagnozować wrażliwe jelita?

Diagnostyka wrażliwych jelit jest bardzo trudna. Powodem jest podobieństwo objawów tego zespołu chorobowego do innych bardziej poważnych schorzeń przewodu pokarmowego np. zapalenia śluzówki czy wyrostka robaczkowego, trzustki, a nawet nowotworów jelit czy schorzeń tarczycy lub choroby wieńcowej. Lekarze nie mogą także zlecić konkretnego badania na wskazanie lub wykluczenie tej choroby. Zespół jelita drażliwego diagnozuje się po wykluczeniu innych schorzeń i dlatego też na pierwszej wizycie lekarz zbiera dokładny wywiad i bada pacjenta. Podczas wywiadu lekarz pyta o same dolegliwości, od kiedy występują. odżywianie się pacjenta, styl życia chorego, a nawet jego usposobienie i sytuacje stresogenne. Jeśli pacjent opisuje typowe objawy choroby, do jej potwierdzenia lekarz zaleci wykonanie wyników konkretnych badań laboratoryjnych oraz USG albo tomografię jamy brzusznej. Tak wygląda USG jelit:

Chory musi wykonać morfologię krwi i OB. Konieczne jest zrobienie testu na obecność krwi w kale. Krew w kale nie musi być widoczna gołym okiem, może być utajona, dlatego zaleca się wykonanie testu, który potwierdzi lub wykluczy jej obecność. Kolejnym badaniem jest sprawdzenie stanu odbytnicy. Lekarz może to wykonać na zasadzie per rectum, czyli palcem lub poprzez rektoskopię (wziernikowanie). Wziernikowanie pozwala wykryć niebezpieczne zmiany na dwudziestocentymetrowym odcinku jelita grubego. Przy biegunkach lekarz zaleci wykonanie badania kału wraz z posiewem, żeby sprawdzić, czy w kale nie ma pasożytów, które mogą się przyczyniać do problemów z jelitami. Można też sprawdzić poziom hormonu TSH, co pozwoli wykluczyć nadczynność lub niedoczynność tarczycy. Badanie wykonuje się przy biegunkach (nadczynność tarczycy) i w zaparciach (niedoczynność tarczycy). Jednak podstawowym i najważniejszym badaniem jest USG jamy brzusznej, a w razie występujących wątpliwości lekarz może dodatkowo zlecić wykonanie kontrolnego badania u ginekologa oraz gastroskopię lub kolonoskopię. Jeśli wszystkie wyniki wykonanych badań będą dobre, zespół jelita drażliwego zostanie potwierdzony.

Leczenie

Czy wrażliwe jelito leczy się farmakologicznie?

Nie ma jednego, konkretnego leku, który potrafiłby jednoznacznie poradzić sobie z tą nieprzyjemną chorobą. Lekarz może zalecić przyjmowanie tylko środków doraźnych takich jak leki rozkurczowe, przeciwbiegunkowe czy przeczyszczające oraz preparaty wpływające normalizująco na funkcjonowanie całego przewodu pokarmowego. Jeśli choroba jest wynikiem problemów natury psychicznej, lekarz może zalecić przyjmowanie środków przeciwlękowych lub uspokajających, a nawet nasennych. Warto wypróbować melatoninę, która jest skutecznym preparatem uspokajającym i ułatwiającym zasypianie. Nie wolno jednak nigdy samodzielnie decydować o leczeniu i o tym należy zawsze pamiętać. Konsultacje i wskazania lekarskie są bowiem najważniejsze, by leczyć, a nie zaszkodzić. Leki działające rozkurczowo na ściany jelit to przede wszystkim takie preparaty jak: hioscyjamina, dicyklomina, atropina, skopolamina, fenobarbital i chlordiazepoksyd. Podczas silnych biegunek przyjmować można na przykład loperamid albo difenoksylat z atropiną. Działanie tych leczniczych preparatów dotyczy bezpośrednio ścian jelit. Leki wyrównują skurcze układu pokarmowego. Chory powinien także przyjmować substancje, które pomagają usprawnić perystaltykę jelit oraz uaktywnią mięśnie jelit. Przydatne będą tutaj takie substancje jak: laktuloza, bisakodyl oraz wodorotlenek magnezu. Olbrzymi dyskomfort tak fizyczny jak i psychiczny powodują nadmiernie uwalniające się gazy i wzdęcia. Sprawdzonym środkiem w leczeniu takich zaburzeń jest simetikon lub espumisan. Obydwa leki skutecznie rozbijają pęcherzyki gazów, działając tylko w jelitach. Gdy główną przyczyną powstania zespołu jelita wrażliwego jest alergia pokarmowa, podaje się enzymy trzustkowe i laktazę. Lekarz może też zalecić stałe przyjmowanie preparatów ze szczepami bakterii probiotycznych.

W ziołach tkwi moc

Zielarstwo jest obecnie bardzo modnym trendem leczniczym. I słusznie, bo zioła pomagają nawet w leczeniu takich schorzeń jak zespół jelita drażliwego. Preparaty ziołowe doskonale poprawiają i normalizują pracę jelit. Skuteczne i dość bezpieczne są herbatki z mięty pieprzowej, rumianku pospolitego, kopru włoskiego oraz imbiru. Pomagają zwłaszcza przy wzdęciach i zaparciach, czyli problemach z wypróżnieniem. Natomiast kozłek lekarski, chmiel zwyczajny czy melisa lekarska pomagają w sytuacjach stresowych. Należy jednak uważać na zioła stosowane w zaparciach. Są one mniej bezpieczne. Dlatego rzadko powinno się stosować napary z liści senesu czy kory kruszyny pospolitej podczas zaparć. Przy długotrwałym stosowaniu uzależniają, czym powodują nawrót i nasilenie objawów chorobowych. Lepsze więc i o wiele bezpieczniejsze jest spożywanie naturalnego błonnika pokarmowego albo zmielonych nasion lnu.

Inne metody wspomagające leczenie

Specjaliści twierdzą, że problem z zespołem jelita drażliwego można rozwiązać psychologicznie. Pierwszym krokiem jest trafna diagnoza, która uspokoi pacjenta. Chory dowiaduje się, że nie umrze i w zasadzie jest często po sprawie. Objawy same potrafią się wycofać. W walce z chorobą wrażliwych jelit pomaga także zmiana trybu życia. Bardzo dobrym posunięciem jest wprowadzenie aktywności fizycznej. Nawet codzienne spacery mogą zdziałać cuda. Fantastycznie wpływa korzystanie z basenu i regularne pływanie. Doskonałym pomysłem jest jazda na rowerze. Chorym pomagają także ćwiczenia w siłowni. Warto tu zadbać o zestaw ćwiczeń ogólnorozwojowych, które poprawiają kondycję całego organizmu, a przez to wzmacniają system nerwowy. Ćwiczenia fizyczne mają silny czynnik psychologiczny - odwracają uwagę, dzięki czemu chory zapomina o swoich dolegliwościach i zdrowieje. Warto też nauczyć się walczyć ze stresem. I tu każdy sposób jest dobry. Niekiedy wystarczy ciepła kąpiel w olejkach eterycznych, innym razem relaksująco działa słuchanie muzyki, ćwiczenia jogi lub tai-chi. Gdy jednak nic nie skutkuje w walce z chorobą, pomocna może okazać się współpraca z dobrym psychologiem. Należy też pamiętać, że mając chore jelita, powinno się stosować odpowiednią dietę i to właśnie ona jest bardzo często kluczem do może nie całkowitego wyleczenia, ale na pewno pozbycia się większości problemów i złagodzenia objawów chorobowych. Warto też poczytać badania dotyczące kwasu masłowego.

Co pomaga w nagłych przypadkach bólu i w zaparciach?

Domowe sposoby w walce z zespołem jelita drażliwego, zwłaszcza, gdy nadejdzie atak bólu: pomocny będzie ciepły okład na brzuch. Można też skorzystać z gorącej kąpieli. I jedno i drugie pomaga w rozluźnieniu skurczy. Gdy głównym objawem choroby są problemy z wypróżnieniem, czyli silne zaparcia, należy ćwiczyć odruch wypróżniania. Warto pomyśleć i wybrać stałą porę dnia i próbować się wypróżnić. Najlepszym czasem jest ranek. Jeśli ćwiczenia nie pomagają, można spróbować pomasować dolną część brzucha. Masaż wykonuje się zamkniętą pięścią. Można sobie pomóc wypiciem szklanki letniej wody. Do wody przed wypiciem warto dodać szczyptę soli lub wypić wodę mineralną o działaniu lekko przeczyszczającym.

Dieta cud?

Gdy nękają naprzemienne biegunki i zaparcia, bóle brzucha, wzdęcia, w zasadzie nie wiemy, co mamy ze sobą zrobić. Jeść wszystko, czy też odmawiać sobie ulubionych potraw? Gdy pojawia się zespół jelita drażliwego należy bezwarunkowo łagodzić jego dolegliwości z pomocą diety, zwłaszcza, że 60 procent chorych twierdzi, że objawy nasilają się lub powtarzają albo wręcz przeciwnie – łagodnieją - po spożyciu określonych potraw. Oznacza to, że jedzenie ma wpływ na przebieg choroby. W związku z tym, że IBS może mieć różny przebieg, należy stosować różne diety dostosowane do objawów. Choroba może mieć trzy postacie: biegunkową, zaparciową lub mieszaną. Odpowiednią dietę do rodzaju choroby powinien dobrać specjalista dietetyk najlepiej w porozumieniu z lekarzem prowadzącym pacjenta. Warto też założyć dzienniczek odżywiania i robić w nim notatki, z których można później wywnioskować, które objawy i po jakiej potrawie się nasilają lub słabną.

Podstawowe zasady diety

Przede wszystkim pacjent powinien znać zasady żywieniowe, które pomogą mu złagodzić objawy choroby. Podstawową zasadą w każdej postaci choroby wrażliwych jelit jest spożywanie 4 do 5 posiłków w ciągu dnia. Dietetycy zalecają jedzenie co 3 lub 4 godziny. Śniadanie należy jeść maksymalnie w czasie 1 godziny po obudzeniu się. Kolacja musi być zjadana na 3 godziny przed snem. Dieta musi być dobrana do trybu życia chorego oraz innych dolegliwości, na które cierpi.

Gdy dręczą biegunki

Przy biegunkach należy zawsze stosować lekkostrawną dietę. Przede wszystkim potrawy nie mogą być tłuste. Zaleca się ograniczenie spożywania błonnika pokarmowego. Błonnik bowiem powoduje przyspieszenie przemiany materii i podrażnia jelita przyczyniając się do ich dodatkowych skurczów. Mimo tego, że błonnik nie jest zalecany podczas biegunek, to nie można całkowicie z niego zrezygnować, ponieważ jest niezbędny w prawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego. Przy biegunkach należy więc jeść w małych ilościach delikatne warzywa i owoce. Zalecane są między innymi ziemniaki, marchewka, buraczki, pietruszka, młody groszek i młoda fasolka szparagowa. Doskonała będzie cukinia, dynia oraz kabaczki. Można jeść z powodzeniem gotowane bakłażany cykorię. Natomiast dietetycy zalecają spożywanie surowej sałaty, pomidorów bez skórki, marchewki. Owoce należy jeść bez skórki i pestek. Polecane są takie pyszności jak: jabłka, maliny, pomarańcze, banany, brzoskwinie, melon, awokado. Przy diecie biegunkowej nie zaszkodzą musy i przeciery owocowe, podobnie jak wybrane produkty zbożowe. Dla jelit najlepsze będzie białe pieczywo, tradycyjne sucharki, chrupki. Chorzy mogą jeść makarony z mąki pszennej, ryż, kasze – manną, kukurydzianą, jaglaną. Doskonałe będą płatki owsiane i amarantus. Mięso tak jak i wszystkie produkty powinno być starannie wyselekcjonowane i przede wszystkim chude. Dietetycy i lekarze polecają drób, chudą wołowinę, cielęcinę oraz królika. Można jeść ryby, ale należy zrezygnować z ryb tłustych takich jak halibut czy łosoś. Z ziół i przypraw doskonale się nadają kminek, koperek oraz cynamon. Zaleca się picie naparów z ziół w postaci herbatek. Wszystkie dania nie mogą być doprawiane ostrymi przyprawami takimi jak chilli, ostra papryka, pieprz. Chory musi zapomnieć o keczupie, musztardzie oraz occie w każdej postaci – nawet balsamicznym.

Dieta w uporczywych zaparciach

Zaparcia są zaprzeczeniem biegunek i stoją na przeciwległym biegunie problemów z jelitami. Dlatego do diety należy wprowadzić produkty, które są bardzo bogate w błonnik pokarmowy. Należy spożywać go w dużych ilościach nawet 50 g dziennie. Pamiętajmy jednak, że nagłe wprowadzenie błonnika do diety może wywołać odwrotny skutek, dlatego też warto obserwować reakcję naszego organizmu na nowy produkt. Co można jeść? Co polecają dietetycy? Zalecane jest spożycie razowego pieczywa, najlepiej pełnoziarnistego i mieszanego. Poza tym należy jeść wszystko, co jest razowe: razowy makaron, ryż brązowy nieoczyszczony naturalny. Polecane są gotowane kasze i płatki jęczmienne, owsiane i żytnie. Każdego dnia, kilka razy należy zjadać łyżkę otrębów owsianych. Do posiłku konieczne są warzywa. Ale podobnie jak przy biegunkach, chory musi ograniczyć tłuste mięso, wędliny i przede wszystkim tłuste, żółte sery. Warto do jadłospisu wprowadzić duże ilości wody mineralnej i suszone śliwki. Gdy pojawią się zaparcia – należy jeść duże ilości błonnika pokarmowego – wyselekcjonowanego i w postaci naturalnej – z owoców i warzyw. Jedząc błonnik trzeba pamiętać o piciu dużych ilości płynów. Zaleca się wypijanie nawet 2,5 litra płynów na dobę. Dietetycy polecają jeszcze konsumpcję sfermentowanych produktów mlecznych takich jak jogurty, kefiry, maślanki, zsiadłe mleko. Z jadłospisu należy wycofać tłuste mięso, produkty typu fast - food oraz czekoladę i inne słodycze. Trzeba jednak pamiętać, aby dieta była zbilansowana i jedząc jedne produkty, spożywać także inne, które dostarczą niezbędnych witamin i mikroelementów do organizmu. Organizm bowiem nie może zostać wyjałowiony. Nie można doprowadzić do anemii i innych poważnych chorób związanych z niedoborem witamin i mikroelementów.

Nadęty problem

Przy wzdęciach najlepsze są lekarstwa z apteki, ale dieta może ograniczyć ich występowanie, podobnie jak pojawianie się przy wzdęciach gazów i burczenia w brzuchu. W takim przypadku należy unikać produktów bogatych w błonnik. Przede wszystkim są niewskazane otręby pszenne oraz pieczywo pełnoziarniste i razowe. Unikać należy warzyw strączkowych. Nie wolno jeść kapusty. Z owoców są zakazane jabłka, winogrona i gruszki. Nie wolno pić napojów gazowanych.

Potrawy, od których trzeba uciekać

Prawda jest taka, że dietetycy powinni dobierać dietę indywidualnie do każdego chorego, ponieważ każdy z nas inaczej reaguje na jedzenie. U jednej osoby dany produkt zwiększy dolegliwości, u drugiej problem się nawet nie ujawni, nawet jeśli będziemy cierpieć na zespół jelita drażliwego. Są jednak potrawy, których cierpiący na to poważne schorzenie powinni się wystrzegać. I warto je zapamiętać na zdrowie.

Przy biegunkach dietetycy nie zalecają spożycia takich produktów jak: słodkie miody, sok winogronowy, jabłkowy, gruszkowy, świeże i suszone śliwki. Należy też zapomnieć o gruszkach, wiśniach i brzoskwiniach. Z jadłospisu powinno się wykluczyć jedzenie modnej ostatnio gumy do żucia, cukierków. Miłośnicy żelków i dżemów, powinni o tych słodkościach zapomnieć.

W uporczywych zaparciach chorzy nie mogą jeść warzyw takich jak kapusta, kalafior, brokuł. Powinni też zapomnieć o warzywach strączkowych. Popularna w kuchni cebula, czosnek czy por muszą odejść w zapomnienie. Podobnie jak sery żółte, smaczne i wykwintne sery pleśniowe oraz topione. Zabronione jest jedzenie tłustych wędlin i mięs. Dietetycy zalecają unikanie ryżu, czekolady (zwłaszcza naturalnej, gorzkiej). Chory nie powinni jeść też na sucho, bez popijania. Niewskazana jest mocna herbata, czarne jagody, borówka amerykańska czy kakao.

Gdy trapią wzdęcia nie są zalecane tłuste potrawy. Nie można jeść także dań, które będą ciężkostrawne i doprawione ostrymi przyprawami. W kuchni należy wystrzegać się stosowania w dużych ilościach pieprzu, papryki chili, musztardy. Nie można chrzanu. Z jadłospisu musi zostać wyłączona kapusta w każdej postaci – gotowanej, smażonej, duszonej, podobnie jak fasola i soja. Chorzy, cierpiący na wzdęcia, muszą zapomnieć o cebuli, czosnku, porze. Nie wolno im jeść dań z dodatkiem grzybów oraz pieczywa żytniego i razowego.

Zespół jelita drażliwego to schorzenie, którego nie można wyleczyć całkowicie. Można je jednak zaleczyć na tyle, by męczące dolegliwości, które występują przy IBS, pojawiały się jak najrzadziej. I to jest zasadniczy cel leczenia tej uciążliwej choroby, która niestety lubi powracać w najmniej oczekiwanym przez wszystkich momencie.